yar sevmek suç olmuş ölmek başlı başına suçmuş hayat ucuz olmuş ama aşk aşşalanmak olmuş eee peki geride kalan ne olmuş sevda desen değil sen desen değil sadece koca bir hiç sevmek zordu aşk yasaktı yaşamaka suçtu madem ey ALLAH'ım beni niye yarattın haşa sana yok isyanım isyanım senden ve senin varlığından habersizleredir yani ALLAHsızlaradır,ALLAHım ben sevdim belki suçmu bilmem onun için öldüm belki ama bilki ey ALLAHım senden vazgeçmedim ey ALLAHım peki nedir bu içimdeki sızı ya al beni yanına ya ver beni ona yeterki cennet olsun mekannım , farketmez habu dünya ha o dünya .....
git deyip gittin bana, geri dönmedin acımasız yolculuğundan... ilk gittiğin gün aklımda şimdi, gözlerimin görmediği, kulaklarımın duymadığı, konuşamadığım gün...intiharlı günüm..ölüm günüm..
kalbim acıyor en derin yerinden, sensizliğimi haykırıyor kalbim...susmuyor.onu da söküp atamıyorum sen varsın çünkü orada..kalbimde yaşattığım "sen" kalsın bari...kokusu olmayan, sesi çıkmayan, gözleri olmayan, ağlamayan sen..sarılmayan sen..öpmeyen sen..
bir veda havasındayım bugün dünyaya..haykırışlarım ya da bağırışlarım sonuçsuz..dönmedin geriye gittiğin denizden, ufukta arar oldum seni, geçen gmeiler içinde...şimdi gözlerimde bir hüzün gittiğin tarafında denizin...bir gemi uzaklarda, el sallayanlar içinde seni arayışım kahverengi gözlerimle, senin beğendiklerinle..hep olumsuz sonuçlar arayışlarımda..sen yoksun hiçbirinde, hiç olmadın ve ne yazık ki hiç de olmayacaksın...o gemiler hep geçecek sensiz buralardan çünkü burası hüzün adası...
sen gittin gideli, yağmur yağmadı amasya'ya meydanda camii yok güzelim....güneş zamansız batıyor ufukta.....beklemesi gereken kimse yok....sen yoksun...
Küçük bir kızın ceplerinde taşıdığı mutluluk hayalleriydi benimkisi...En saf..en temiz şeklindeydi mutluluk hayallerim..Daha elimden şekerimi düşürmemiştim...Her yerde mutluluk vardı..Ağlamayı öğrenmemiştim..Tanışmamıştım gözyaşlarımla...Tozpembeydi benim dünyam...
Sonra bir gün...Sen çıktın karşıma...Şekerim düştü elimden...Sonra gözyaşlarımla tanıştım..Başıma yastık basıp ağlmayı öğrendim... Dünyam artık tozpembe değildi...Mutluluk yoktu her yanımda...Acılar vardı-Küçük bir kızı büyütebilecek kadar acıydı-En önemlisi "AŞK" ı öğrendim..."Seni Seviyorum" kelimesinin yüceliğini...Küçük kızdan eser yoktu artık..O küçük kız yerinde...Acıları öğrenmiş..şekerini düşürmüş..ağlamayı öğrenmiş.."AŞK" la tanışmış.. büyümüş biri vardı...Bir de "SEN" vardın...Beni bir anda büyüten..Bana sevgiyi öğreten "SEN"...
Zor günler geçirdim..Her gün biraz daha fazla acı çekmeyi..ağlamayı..gözyaşlarımı saklamamayı öğrendim...Evet!!! Büyümüştüm artık...Sıra bunu sana söylemeye gelmişti...Senin için büyüdüğümü...Senin bana sevgiyi öğrettiğini ve en önemlisi "Seni Sevdiğimi" söylemeliydim sana...gözlerine utanmadan bakmayı o kadar istiyorum ki...
Ve söyledim!!!
"Mavim" oldun benim! Masmavi bir dünya verdin bana...O dünyada sadece Sen ve Ben yani hep hayal ettiğim gibi "BİZ" varız...Artık heryer gözlerin..Herkes sensin benim için...Ve ağızdan çıkan her söz "Seni Seviyorum"...
Ve şimdi korkuyorum!!!
Gidersen benden...Yıkarsan mavi dünyamı(zı)...Beni mavilerden karanlıklara atarsan...O acılı dünyama..Islak gözlerimle geçirdim gecelere geri gönderirsen...Dayanamam mavim!
Sen gidersen ;
Kimin gözlerinde dalarım.. Kime "Seni Seviyorum" derim.. Senin sahip olduğun bu kalbimi kime veririm... Kimin dünyasına girerim...?!
Güzel gözlüm!!!
Seni o kadar çok seviyorum ki..Sensizliğe bir dakika bile tahammülüm yok...Sakın gitme benden!Bu büyüttüğün kızı karanlıklara bırakma..."SeniSeviyorum"..Seninleyim..Mutluyum... Çalma mutluluğumu benden...Seninle geçirdiğim bir kaç mutlu dakikamı çok görme bana "Aşkım" ..Lütfen...
SeNi ÇoK SeviyoRuM...Yarattığın meleğin ElleRiNi BıRaKMa... DüNyasıNı YıKMa...
) Ya Bide Kendini Tanıtsan N GüzeL Olacak Tanışalım Kaynaşalım Bölümü Var Sana Zahmet 
