Özlemek

Birden özleyiveriyorsunuz...
Çoktan unuttugunuzu sandıgınız
ya da yalnizca bir kere karşılastığınız
ve özlemek için yeteri kadar tanımadıgınız birini
bir sabah çılgınca özleyerek uyanıyorsunuz.

Rüyalarınız, içinizdeki o gizli,
esrarını ele vermez büyücü,
siz çarsaflarınızın arasında,
bütün tehlikelerden uzak,
güvenle yattığınızı sandığınız bir anda,
usulca ruhunuza sokulup,
sizden habersiz oralara yığılmıs cephanelikleri
birer birer ateşleyiveriyor.
infilaklarla sarsılarak uyanıyorsunuz.
Hayatınızda olmayan birini hayatınıza almak,
ona dokunmak,
onun sesini duymak için kıvranırken
buluveriyorsunuz kendinizi...

Özlemek, o yakıcı istek,
bilinen herşeyi ve önem sırasını değiştiriveriyor.
Özlediginiz ise çok uzaklarda...
Yanında olmasını istediginiz halde
yanınızda olmayan bir tek kisi,
yanınıza bile yaklasmadan,
hatta onu özlediğinizden
ve onu istediginizden haberdar bile olmadan,
bütün hayatı,
bütün görüntüleri eritip
baska kılıklara sokuyor...
________________________