sana bir şiir okumak isterim bilirmisin
ceylanların o mahzun kara gözlerinden
istersen demet demet çiçek taşıyayım
cennetin mis kokulu gül bahçelerinden

ben ne yapabilirim şu aşkın ızdırabından
bentleri yıkık,sel aksın istemem göz pnarlarımdan
bu sevgi anlatılmayan bir destan sanki
saçlarına serpeyim gülleri cennetin kapısından

anla beni güzelim yıkılıp viran olmayayım
kalbimde açan gülü susuz bırakmayalım
istemessen göz pınarlarım büyütür gülümü
bülbülün aşkı gibi olmasın,gülüm açmadan solmasın

tacım ol benim altın değil güneşle süsleyeyim
üzerine yıldızlar serpip beşımda gezdireyim
kanım damarlarımda çekilsede genede seni seveceğim
ruzgar olup saclarında dalgalanmak isterim

artık unutmak ne mümkün gözlerinin güzelliğini
ne yapmamı istersin söyle lamban olup titreyeyim