Hüzün ayı, günlerden yas
Yapraklara dokunamıyorum bu bahar
Üstümde ince iyi mi üşüyorum bir de
Buz gibi ayrılık esiyor.
Saat yalnızlığı beş geçerken

Ah! Aşık olmuşum yine
Unutulduğumdan bu yana beş dakika geçmişken,
Dokunamadığım yapraklar çıtırdıyor şimdi
Aşk parmak uçlarıyla yaklaşırken

Birden bir ses geliyor
Kuşlar bile dalga mı geçiyor ne?
Derken üşümem gidiyor.
Üstüm inceyken hala

Bulutlar yaklaşıyor üstüme
Gözlerim için geldiler biliyorum.
Gülüyorum şimdi
Aylardan hüzün günlerden yas
Saat sevdayı on geçiyor.